شمارهٔ ۱۳۴

غزلیات

با دوصد ناز ز من دوش به راه عجبی
برده ماه عجبی دل به نگاه عجبی

طالب زلف تو دل بود شد ایدر ز نخست
به گناه عجبی رفت به چاه عجبی

من و چشم سیهش روز جهان کرد خراب
من ز آه عجبی او ز نگاه عجبی

تا شدم خاک نشین در میخانه عشق
دستگاه عجبی دارم و جاه عجبی

سر برآورد ز خم ساغر می این عجبست
که ز چاه عجبی سر زده ماه عجبی

تکیه زد پادشه حسن تو بر بالش ناز
تکیه گاه عجبی بین تو ز شاه عجبی

خال هندوی بتی زد ره ایمان صفا
دزد راه عجبی گشت به چاه عجبی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}