شمارهٔ ۴۴

غزلیات

لعل یار ار نبود لعل مذاب
از چه بودش خواص باده ی ناب

لعل ماند به لعل نوشین لیک
پیش او لعل را نماند آب

وقت آن خوش کزین پیاله ی نوش
خود گناهی نکرد و خورد شراب

گر از این جام جرعه ای بچشد
اوفتد چشم محتسب به حساب

ترک چشمت چرا به دل مایل
گرنه مست است و برده بوی کباب

عشق گو بر دلم سپاه مکش
که زیانت رسد ز ملک خراب

جز تو کز تاب طره و تب
تن و جان را فزوده ای تب و تاب

نور کی صدمه می برد ز منیر
موی کی لطمه می خورد ز طناب

آنچه من دیدم از عقوبت عشق
کبک کی دیده در شکنج عقاب

در غمت روز و شب صفایی را
سینه بر آتش است و دیده پر آب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}