شمارهٔ ۱۸۸

غزلیات

اگر یک چندم از دل برگشایند
از آن بهتر که صد پندم سرایند

به دستی کو مرا پا بست خود ساخت
ندانم دیگرانم چون گشایند

به مرغان اسیر اغرای پرواز
چه حاصل تا رسن بردست و پایند

مرا مهر بتی کیش است و ترسم
همه عالم بدین آیین گرایند

هر آنکو منکر صنع خدایی است
ترا کو یک نظر بروی نمایند

به محشر چون در آیی حور و غلمان
به مینو بی تو یک ساعت نپایند

گر آنجا بنگرندت اهل جنات
به بنگاه جحیم از سر درآیند

کند دعوی عشقت هر کس اما
چنین جان ها مر آن غم را نشایند

به می ساقی نه بی مطرب مپندار
غبار رنجم از خاطر زدایند

صفایی لعل میگون جزع خونخوار
مرا در عین غم شادی فزایند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}