شمارهٔ ۳۷۳

غزلیات

تو نبودی نکوتر ار ز پری
می نکردی به پرده دل شکری

شادم از بخت خود کم آخر کار
کرد سوی غم تو راهبری

سر ز خجلت نهاد درکهسار
تا خرام تو دید کبک دری

روی و موی تو رنگ و بوی ببرد
از گل سرخ و نافه ی تتری

بیش وکم دیر و زود فاش و نهان
دل و دین از جوان و پیر بری

ای دریغا که پرده داری دوست
داد عادت مرا به پرده دری

پشت بر رامشیم و روی به رنج
گشته ام تا ز حضرتش سفری

شاخ امید در زمین طلب
بر نشان با وجود بی ثمری

چون صفایی مکن به ترس زیان
ترک سودا خلاف پیله وری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}