شمارهٔ ۳۸۳

غزلیات

کاش چون مینا به دستت بودمی
پیش روی چشم مستت بودمی

همچو خال ایمن ز آفات دوکون
با دو لعل می پرستت بودمی

فارغ از فکر دو گیتی تا ابد
سرخوش از جام الستت بودمی

گه به طرف چهر و گه اطراف دوش
چون دو زلف پرشکستت بودمی

قایم و ساجد به خدمت بنده وار
گه بلند وگاه پستت بودمی

شهد و زهر و لطف و قهر و صلح و جنگ
قرن ها با هر چه هستت بودمی

جان به مهرت می نبستم گر ز کین
چون دل پیمان گستت بودمی

کردمی از دست غم ز اینجا سفر
گرنه زینسان پای بستت بودمی

پر گشودی مرغ اقبالم اگر
چون صفایی صید شستت بودمی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}