شمارهٔ ۱۶

غزلیات

کمان ابروی پیوسته را چو زه سازد
خراب خانه خلقی بشهر و ده سازد

ز هر کنار شود بانگ الامان برپا
میان چو بندد و زلفین را زره سازد

کجا دگر دلی از بند او شود آزاد
کمند زلف چو بگشاید و گره سازد

نمایدار که ز گیسون بیاض پیشانی
شب سیه را بر روز مشتبه سازد

زبر گشودن چشم وز بازکردن مو
همی دل است که بینی خراب و له سازد

ز چشم خود کند آنرا که از نگه بیمار
بخنده شکر بینش دوباره به سازد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}