صفی علیشاه
شمارهٔ ۶۱
رباعیات
حاشا که کسی شراب را فاش خورَد
با مَردُمِ ژاژخایِ فحاش خورَد
مِیْ آنکه بکج طبعی و پرخاش خورَد
آدم نَبُوَد سگی بُوَد لاش خورَد
صفی علیشاه
رباعیات
حاشا که کسی شراب را فاش خورَد
با مَردُمِ ژاژخایِ فحاش خورَد
مِیْ آنکه بکج طبعی و پرخاش خورَد
آدم نَبُوَد سگی بُوَد لاش خورَد
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}