بخش ۳۷۴ - لیله القدر

بحرالحقایق

کنم از لیله‌القدرت بیانی
که دور از وقت و قدر خود نمانی

بود از بهر سالک لیله‌القدر
تجلی خاصش از حق شد چه درصدر

شناسد سالک از وی قدر خود را
بخود بیند هلال و بدر خود را

بیابد رتبت خود را که منسوب
بنسبت تا چه حد باشد بمحبوب

خود آنوقت ابتدای وصل سالک
بسوی عین جمع است و مبارک

شناسد قدر خود را سالک اینجا
بنفس منظلم شد مالک اینجا

به است این دم ز صد سال و هزارت
که یابی قدر عمر از صول یارت

در این شب شد هلال رهروان بدر
از آن تعبیر شد بر لیله‌القدر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}