بخش ۴۵۰ - علامه ترک الشهوه للمجاهد

بحرالحقایق

دگر گویم علامتها در این باب
که تا باشد نشانی بهر اصحاب

زخوردنها تو را تا هست لذت
بتن باشد هنوز آن رأس شهوت

ز تقلیل ار که هم بی‌اضطرابست
مشو غافل که این ثعبان بخوابست

کند بعد از ریاضتها رجوع او
جهان را لقمه سازد ز جوع او

مکن یکجو بتقلیل اعتمادی
مگر باشد برون از هر مرادی

بود نیک ار نیابد بعد تقلیل
بمیل و مدعایی هیچ تبدیل

اگر باشد مراد و مدعایش
از آن تقلیل افزوده هوایش

مهی کم خورده تا عمری خورد بیش
نه عبدالبطن مرتاض است و درویش

نگیرد خود بعمری مرد سالک
ز نعمتهای افزون غیر اندک

دهد باقی بایتام و مساکین
نخواد هیچ هم پاداش و تحسین

بود عادت بوقت لایموتش
جوی هرگز نیفزاید بقوتش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}