بخش ۴۸۷ - الوتر

بحرالحقایق

بود وترت اشارت باز بر ذات
بعنوان سقوط اعتبارات

احد را سوی شیئی نسبتی نیست
باو هم نسبت هر شیئ منفی است

در این حضرت ز شیئی اعتباری
نباشد برخلاف شفع آری

چو باشد شفع را اندر تمکن
ز اسمائی و اعیانی تعین

از این معنی بوجه استعارت
بشفع و وتر فرماید اشارت

عبارت شفع از اعیان و اسماست
اشارت وتر بر ذات مسماست

ز شفعش نور وصفی آشکار است
ز و ترس سر ذاتی برقرار است

ز شفع احببت ان اعرف بجا گفت
ز وتر از کنت کنزش رازها گفت

خوداین از فهم اهل حسن نهانست
کسی فهمد نکو کاسرار دانست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}