شمارهٔ ۱۹

غزلیات

روی تو آتش است و برو خال چون سپند
زآن رو، ز چشم بد نرسد مر ترا گزند

دیگر نبات را به جهان قیمتی نماند
زآن دم که کرد حقه لعل تو نیمخند

چون نیشکر ز قد تو لاف دروغ زد
قناد در دکانش از آن ساخت بند بند

در حقه های زلف تو دل ماند مبتلا
آهو کجا رود چو در افتاد در کمند

ای زاهدان چه منع من از عشق می کنید
بادست چون نصیحت مجنون مستمند

ما عاشقیم و هر دو جهان زیر پای ماست
آری به یمن دولت عشقیم سربلند

تلخ است صبر بر دل صوفی ولی چه باک
بیمار را چو داروی تلخ است سودمند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}