شمارهٔ ۲۹

غزلیات

بیا که عید صیام است و باز فصل بهار
غم زمانه بدل کن به باده گلنار

چو دهر حادثه زای است و عمر مستعجل
اگر تو مست نباشی چرا شوی هشیار

سبوی باده به دست آر با پری رویی
چه مانده ای تو گرفتار جبه و دستار

خمار باده لعل لبان او دارم
درین خمار تو ساقی صراحیی زخم آر

به خواب، لعل لبان تو دوش می دیدم
مراست این شرف آری ز دولت بیدار

ز یمن عشق تو گشتم غنی بحمدالله
مراست چهره زرین و دیده دربار

به روز واقعه در دامن تو آویزد
بروید از گل صوفی مستمند چو خار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}