بخش ۲ - فی توحید باری تعالی عز شانه

دیوان اطعمه

من شکسته گشایم به صد هزار زبان
ثنای حضرت ذات خدای کون و مکان

مقسمی که فکندست سفره روزی
زلطف عام خود از قاف تا به قاف عیان

زسنگ کرده پدیدار آب بی کیفی
زخاک تیره هزاران هزار گرده نان

ز چوب خشک که آتش بود برو اولی
ببین که میوه پدیدار کرد چند الوان

فسرده کرد جهان را و یخ پدید آورد
برای شربت و آب خنک به تابستان

عسل پدید کند او ز نیش زنبوری
ز شاخ نیشکر و قند کرده است عیان

من فقیر چگویم به این زبان که مراست
کدام نعمت او را در آورم به بیان

چو درد جوع نهان است روز و شب به دلم
به ذکر اطعمه امروز می کنم درمان

همه بیان نعمهای او کند صوفی
که ذکر عیش بود نصف عیش در دوران

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}