بخش ۵۷

دیوان اطعمه

نصیحتی کنمت باده نوش و خوش می باش
مباش در پی دنیا و دل منه به وفاش
در جواب او

چو نان گرم میسر شود به قلیه تراش
برون رود ز سر من هوای کاسه آش

برای هیمه کشیدن میان ببندم چست
در آن زمان که پزد مطبخی برنج به ماش

چو نان میده و بریان به دست برناید
برو به کاسه اکرا بساز ای قلاش

برنج و ماش بود نعمتی حکیم، اما
چه خوش بود که به یاد آید آن زمان از ماش

مقدرست چو ای دل نصیبه هر کس
غم جهان چه خوری لوت می خور و خوش باش

چو هست طلعت پالوده نازک و رعنا
به سرخ و زرد چه آراش می کنی نقاش

برای صدقه در آن دم که می پزند برنج
دهند جمله به صوفی مستمند، ای کاش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}