بخش ۱۱۷

دیوان اطعمه

نصیب ما ز می لعل دوست گشته خمار
کنیم جان به سر و کار عشق آخر کار
در جواب او

خوش است صحنک بغرا و قلیه بسیار
اگر به دست تو افتد زهی سعادت یار

زبس که برده ز دزدی ز خلق دل بریان
کشیده اند چو دزدان از آتش بر سر دار

بسوزد ار کشم آهی ز شوق نان و کباب
ز آتش دل مجروح من در و دیوار

گه انتظار و گهی آه سرد در غم نان
دلی که گرسنه باشد کشد ازین بسیار

چو هست مایه عمر شریف من بریان
هزار آه، نگشتم ز عمر برخوردار

بیار بره، اگر ماس نیست با کنگر
که خوش بود به کف در آید این گل بیخار

بگوید این به تو صوفی کسی که سیر شدم
ز بهر او بکن این دم هزار استغفار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}