شمارهٔ ۶۹

غزلیات

گو روزگار هرچه تواند به ما کند
ما و تو را مباد که از هم جدا کند

مرغ شکسته بالم و صیاد بی‌وفا
ترسم به این بهانه ز دامم رها کند

آزار ما بسست، که خود را بخون کشد
کاوش کسی که با دل مجروح ما کند

گستاخ می وزد بحریم چمن رواست
گر عندلیب شکوه زباد صبا کند

در هجر اگر طبیب شبی روز کرده ای
دانی شب فراق به روزم چه‌ها کند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}