شمارهٔ ۱۴۹

غزلیات

از باده عشرت تو و رخسار چو ماهی
وز شرم محبت من و دزدیده نگاهی

عادت بستم کردی و ترسم که مبادا
وقتی ز دل سوخته ای سرزند آهی

گر عشق تو بگداخت تنم را عجبی نیست
با شعله آتش چکند مشت گیاهی

آن بلبل خونین جگرم من که درین باغ
جز بال و پر سوخته ام نیست پناهی

در بادیه عشق بجائی نبری راه
تا در گرو دوری ونزدیکی راهی

دیگر دل پر داغ طبیب از که غمین است؟
کز جوش سرشگم نبود فرصت آهی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}