شمارهٔ ۱۵۷

غزلیات

حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی
از مرغ چمن زاغ و زغن را نشناسی

عمریست نفس سوخته ام حیف بسی هست
کز مرغ قفس مرغ چمن را نشناسی

این با که توان گفت که با دعوی فطرت
معنی نو و لفظ کهن را نشناسی

نشناسی اگر خار ز گل زاغ ز بلبل
سهلست دریغا که سخن را نشناسی

خوشباش طبیب ارشنوی طعنه ز راهب
افسوس که آن عهد شکن را نشناسی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}