طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۱۹
ابیات برگزیده از غزلیات
گرد کلفت بس که می ریزد مرا بر تن غبار
بر رخ آیینه می پاشد ز عکس من غبار
خاکساران را چو رانی از درت، خنجر مکش
می شود از باد دامن، عازم رفتن غبار
بس که پر گرد ملالم، گر زنی دستی به من
ریزدم از هر بن مو همچو پرویزن غبار
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}