طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۷۸
ابیات برگزیده از غزلیات
از بس که دارم زین چمن، درد و غم آوارگی
چون گل به جیب و دامنم، بی سعی ریزد پارگی
ای همنشین بهر خدا، بگذر ز فکر چاره ام
ترسم من بیچاره را، افزون شود بیچارگی
گردون اگر داند که من، مرد سفر کردن نیم
در مسکن خویشم دهد، چون آسیا آوارگی
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}