غزل شمارهٔ ۲۴۱

غزلیات

تا تو در حسن و جمال افزوده‌ای
دل ز دست عالمی بربوده‌ای

در جهان این شور و غوغا از چه خاست؟
گر جمال خود به کس ننموده‌ای

گوی در میدان حسن افگنده‌ای
نیکوان را چاکری فرموده‌ای

پرده از چهره زمانی دور کن
کافتابی را به گل اندوده‌ای

چون نباشم من سگ درگاه تو؟
چون بدین نام خوشم بستوده‌ای

در جهان بیهوده می‌جستم تو را
خود تو در جان عراقی بوده‌ای

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}