غزل شمارهٔ ۲۵۸

غزلیات

نگارا، کی بود کامیدواری
بیابد بر در وصل تو باری؟

چه خوش باشد که بعد از ناامیدی
به کام دل رسد امیدواری

بده کام دلم مگذار جانا
که دشمن‌کام گردد دوستداری

دلی دارم گرفتار غم تو
ندارد جز غم تو غمگساری

چنان خو کرد با دل غم، که گویی
بجز غم خوردن او را نیست کاری

بیا، ای یار و دل را یاریی کن
که بیچاره ندارد جز تو یاری

به غم شادم از آن، کاندر فراقت
ندارم از تو جز غم یادگاری

چه خوش باشد که جان من برآید
ز محنت وارهم یک باره، باری

عراقی را ز غم جان بر لب آمد
چه می‌خواهد غمت از دل فگاری؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}