غزل شمارهٔ ۲۶۹

غزلیات

فمالی لم اطا سبع الطباقی
و لم اصعد علی اعلی المراقی

چرا خربندهٔ دجال باشم؟
چو کردم با مسیحا هم وثاقی

علی اعلی المعارج و المعالی
مطاء المجد اوحی کالتراق

به از هشتم بهشت آید مرا جای
ورای این رواق هفت طاقی

و انی لم اصرح باتحاد
ولکن ان فنیت اکون باق

مگو: من او و او من، نیک می‌دان
که او را خود نباشد جفت و طاقی

و کیف تبین فی ثیار بحر
قطیرات جرین من السواق

مکن فاش این سخن‌ها همچو حلاج
بیاویزندت از دار، ای عراقی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}