غزل شمارهٔ ۲۷۵

غزلیات

الا، قد طال عهدی بالوصال
و مالی الصبر عن ذاک الجمال

به وصلم دست گیر، ای دوست، آخر
به زیر پای هجرم چند مالی؟

یضیق من الفراق نطاق قلبی
و یشتاق الفؤاد الی الوصال

چه خوش باشد که پیش از مرگ بینم!
نشسته با تو یک دم جای خالی

فراقک لا یفارقنی زمانا
فمالی للجهر مولائی و مالی

دلا، درمان مجو، با درد خو کن
بجای وصل هجران است، حالی

اما ترثی لمکتئب حزین
یان من النوی طول اللیالی

دلا، امیدوار وصل می‌باش
ز درد هجر آخر چند نالی؟

زمانا کنت لا ارضی بوصل
فصرت الان ارضی بالخیال

به دل نزدیکی، ار چه دوری از چشم
دلم را چون همیشه در خیالی

احن الیک و العبرات تجری
کما حق العطاش الی الزلال

عراقی، تا به خود می‌جویی او را
یقین می‌دان که دربند محالی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}