غزل شمارهٔ ۸۱

غزلیات

پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن است
هر کجا بوی گلی باد رساند چمن است

هر که از بندگی خویش مرا باز خرد
بنده ی اویم اگر زاهد و گر برهمن است

حد حسن تو به ادراک نشاید دانست
این سخن نیز به اندازه ی ادراک من است

هر کسی را قدم ما نبود در ره عشق
هر که در جامه ی ما بود گدای کفن است

عشق از آدم و حوا متولد شده است
تازه بر خاسته این شعله آتش کهن است

صله شعر به عرفی شکر آرد طوطی
خبرش نیست که او طوطی شکر شکن است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}