غزل شمارهٔ ۸۲

غزلیات

کسی که بر اثر مدعای خویشتن است
کشیده تیغ ستم در قفای خویشتن است

کسی که مایه ی امکان و شأن مطلب دید
اگر ملول نشیند به جای خویشتن است

چنان ز فیض قناعت به عیش مشغولم
که نفس کام طلب در غذای خویشتن است

هزار معجزه بنمود عشق و عقل جهول
هنوز امت اندیشه های خویشتن است

عدیل فطرت عرفی است همت ساقی
که حاتم دگران و گدای خویشتن است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}