غزل شمارهٔ ۱۰۹

غزلیات

یک شمه ز اصلاح می ناب گفتنی است
با زاهدان سرودی ازین باب گفتنی است

هزگز شکست توبه ملولم نداشته است
این نکته در میانه ی اصحاب گفتنی است

ای مردم وصال غم و دور ماندگان
بشنو که حال تشنه به سیراب گفتنی است

نتوان به گفتگو به حقیقت رسید، لیک
افسانه ای ز گوهز نایاب گفتنی است

دیدم به خواب کان لب لعلم به کام بود
گر واقع است و گر غلط این خواب گفتنی است

ابله کسی که عیب خود از دوست نشود
با دوستان حکایت ازین باب گفتنی است

در آتشم درون و برون جوش می زند
این حرف در میان تب و تاب گفتنی است

عرفی مگو به تیره شب هجر حرف می
حرفی است این که در شب مهتاب گفتنی است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}