غزل شمارهٔ ۱۷۳

غزلیات

درد کیشان همه ناموس کش کیش همند
غمگسار هم و ناسور کن نیش همند

صبح تا شام گدای هم و شب تا به سحر
شکر دریوزه گذار دل ریش همند

زان به صورت بشتابند و به آمیزش هم
که به خلوتگه معنی همه در پیش همند

دست از ین جمع پریشان بنمای، کایشان
همه بیگانه ی خویشند و بی خویش همند

کفر و دین را ببر از یاد که این فتنه گران
در بد آموزی ما مصلحت اندیش همند

عرفی این نکته ی مجموعه ی احباب نویس
که محبان وفا تازه کن ریش همند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}