غزل شمارهٔ ۲۴۱

غزلیات

چون سنگ وفا به دست گیرد
بس شیشهٔ دل شکست گیرد

بد مست شدم ، مگو که واعظ
آهنگ ترانه پست گیرد

از محتسب آمد این که در خلد
مستم ز می الست گیرد

ما را چه زیان که بهر خود شیخ
آن نامه که نیست هست گیرد

می داغ شود دمی که عرفی
پیمانهٔ خود به دست گیرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}