غزل شمارهٔ ۳۲۵

غزلیات

کسی میوهٔ غم ز باغم نَخُورد
که حسرت به عیش و فراغم نخورد

نیاسودم از خوردن غم، دمی
که اندیشهٔ غم دماغم نخورد

دو صد شیشهٔ خون از دماغم چکید
که مرهم شرابی ز داغم نخورد

به عهدم چنان عافیت مُرد زود
که نو باوهٔ نخل باغم نخورد

شب غم چنان تلخ بر من گذشت
که پروانه دود چراغم نخورد

شدم شاخ گل، هیچ بلبل نخاست
شدم استخوان، هیچ زاغم نخورد

مگر خورد عرفی شراب از سفال
که کوثر ز سیمین ایاغم نخورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}