غزل شمارهٔ ۳۳۴

غزلیات

گر نیم قطره ز دهان سبو چکد
بال فرشته فرش کنم که بر او چکد

امید را بکُش، به نهانی، که تا ابد
اشگ مصیبت از مژهٔ آرزو چکد

بعد از هلاک گر بفشارند خاک من
هم خون دل تراود و هم آب رو چکد

آن تشنگی به عشق فروشم که تا ابد
آب حیات از دم شمشیر او چکد

عرفی درآ به نوحه که بسیار بی غمم
باشد ز دیده قطرهٔ اشکی فرو چکد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}