غزل شمارهٔ ۴۸۲

غزلیات

منم که آب گل و رنگ لاله می طلبم
در این لباس شراب دو ساله می طلبم

شکست جام شرابم ز سنگ توبه، ولی
در این خزان دیت خون لاله می طلبم

ز باده توبه حرام است در شریعت عشق
اگر قبول نداری، رساله می طلبم

متاع ملک شهادت که کیمیای دل است
اگر دعا نفروشد ز ناله می طلبم

تمام طالب ماه اند اهل دیده و من
که زادهٔ آدمیم، شکل هاله می طلبم

چنان به وادی مستی ز خویش گم گشتم
که لب ز باده و دست از پیاله می طلبم

علاج درد تو، عرفی، حکیم نشناسد
که من برون شفا این مقاله می طلبم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}