غزل شمارهٔ ۴۸۶

غزلیات

از دل غم او دریغ داریم
این می ز سبو دریغ داریم

تا در سر کوی تو بلغزند
پای از لب جو دریغ داریم

دوزیم ز چاک سینه مرهم
زین رخنه رفو دریغ داریم

خود چیست متاع دین که آن را
از روی نکو دریغ داریم

سیراب و معززیم، شاید
آب از سگ کو دریغ داریم

عالم همه ریش و آن مه ما
یک خنده از او دریغ داریم

تو گل به جهان فشانی و ما
سنگش ز سبو دریغ داریم

عرفی بد ما مگو که اسرار
از بیهده گو دریغ داریم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}