شمارهٔ ۹۴ - مثنویات

اشعار باقیمانده

چو آمد گه زادن زن فراز
بکشکینه گرمش آمد نیاز

من و زن در آن خانه تنها و بس
مرا گفت کی شوی، فریادرس

اگر شوربائی بچنگ آوری
من مرده را باز رنگ آوری

چو نااهل را قدر گردد بلند
نباشد چو آزاده هوشمند

اگر چه چنارست برگش بزرگ
نباشد در آن نفع برگ تورک

خدایا تو این جمله را دست گیر
ورستاد جودت ز ما وامگیر

بزخمی کزوغ ورا خرد کرد
همین حرب سازند مردان مرد

مرد را کرد گردن و سر و پشت
کوفته سر به سر به کاج و به مشت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}