غزل شمارهٔ ۶۹۷

غزلیات

ای خم چرخ از خم ابروی تو
آفتاب و ماه عکس روی تو

تا به کوی عقل و جان کردی گذر
معتکف شد عقل و جان در کوی تو

کی دهد آن را که بویی داده‌ای
هر دو عالم بوی یکتا موی تو

در میان جان و دل پنهان شدی
تا نیاید هیچ‌کس ره سوی تو

چون تویی جان و دلم را جان و دل
من ز جان و دل شدم هندوی تو

عشق تو چندان که می‌سوزد دلم
می نیاید از دلم جز بوی تو

پشت گردانید دایم از دو کون
تا ابد عطار در پهلوی تو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}