شمارهٔ ۹۲

باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت
دل خود که بود که جان بیچاره بسوخت

یا رب بمسوز این تن سرگردان را
کز آتش تشویر تو صد باره بسوخت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}