شمارهٔ ۳۵

باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
هر مویش را هزار سر در غیب است

گر یک شکن از زلف توام کشف شود
چه سود که صد شکن دگر در غیب است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}