شمارهٔ ۴۲

باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

غنچه که چو پسته لب شود خندانش
از کم عمری بر لبش آمد جانش

چون نیست به جز نیست شدن درمانش
خون میبچکد به درد از پیکانش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}