شمارهٔ ۴۵

باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

گل گفت که در خاک چرا ننشینم
چون از زر خود دست تهی می‌بینم

زر بر کف دست داشتم باد بریخت
در خاک فتاده‌ام زرم می‌چینم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}