بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیل

بخش بیست و سوم

مرتضی را گفت مردی نامور
تو چه میدانی بعالم بیشتر

گفت طاعت بیشتر بر آسمانست
زانکه آنجا منزل روحانیانست

لیک بر روی زمین از خشک و تر
هیچم از غفلت نیاید بیشتر

ور ز زیر خاک میپرسیم نیز
نیست بیش از حسرت آنجا هیچ چیز

آنکه را از خاک و خون بندی بود
در نگر تاحسرتش چندی بود

کار عالم زادنست و مردنست
گه پدید آوردن و گه بردنست

لاجرم این کار بی پایان فتاد
تا ابد این درد بیدرمان فتاد

این چنین کاری که بیش از حدماست
از زحیر ما نخواهد گشت راست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}