شمارهٔ ۶۲

غزلیات

سموم وادی امکان ز بس جگر تابست
گداز زهره خاکست هر کجا آبست

مرنج از شب تار و بیا به بزم نشاط
که پنبه سر مینای باده مهتابست

به خوابم آمدنش جز ستم ظریفی نیست
خدا نخواسته باشد به غیر همخوابست

ز وضع روزن دیوار می توان دانست
که چشم غمکده ما به راه سیلابست

ز ناله کار به اشک اوفتاده دل خون باد
ز شرم بی اثری ها فغان ما آبست

ز وهم نقش خیالی کشیده ای ور نه
وجود خلق چو عنقا به دهر نایابست

نگه ز شعله حسنت چه طرف بربندد
چنین که طاقت ما را بنا ز سیمابست

به عرض دعوی همطرحی تو خوبان را
نگه در آینه همچون خسی به گردابست

زمین ز نقش سم توسن تو ساغرزار
هوا ز گرد رهت شیشه می نابست

قوی فتاده چو نسبت ادب مجو غالب
ندیده ای که سوی قبله پشت محرابست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}