شمارهٔ ۳۱۸

غزلیات

به دل ز عربده جایی که داشتی داری
شمار عهد وفایی که داشتی داری

به لب چه خیزد از انگیز وعده های وفا
به دل نشست جفایی که داشتی داری

تو کی ز جور پشیمان شدی چه می گویی؟
دروغ راست نمایی که داشتی داری

به سینه چون دل و در دل چو جان خزیدی و باز
نگاه مهرفزایی که داشتی داری

عتاب و مهر تو از هم شناختن نتوان
خرد فریب ادایی که داشتی داری

خراب باده دوشینه ای سرت گردم
ادای لغزش پایی که داشتی داری

به کردگار نگردیدی و همان به فسوس
حدیث روز جزایی که داشتی داری

کرشمه بار نهالی که بوده ای هستی
به سر ز فتنه هوایی که داشتی داری

هنوز ناز پی غمزه گم نداند کرد
ادای پرده گشایی که داشتی داری

جهانیان ز تو برگشته اند گر غالب
ترا چه باک خدایی که داشتی داری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}