شمارهٔ ۱ - فی رجوع الحرم الی المدینه الطیبه

تتمة

بسوی وطن باز گشتند یاران
خروشان چه رعد، اشکباران چه باران

چه لاله فروزان و چون شمع سوزان
ز داغ غم و دوری گلعذاران

چمن شد پر از قمری شورش انگیز
بر آمد ز گلشن نوای هزاران

نوای حجازی ز هر سو بپا شد
ز شور عراقیّ آن سوگواران

گروهی اسیر غم نوجوانان
گروهی زمین گیر آن شهسواران

بلعید، پرورده هر یک جوانی
ولی شام شد صبح امیدواران

چه بر آستان رسالت رسیدند
ز کف شد قرار دل بی قراران

چه برگ خزان ریخته از چپ و راست
باشک روان همچه ابر بهاران

بسر بسکه خاک مصیبت فشاندند
حرم گشت چون کلبۀ خاکساران

مهین بانوی خلوت کبریائی
بگفت ای سر و سرور تاجداران

ز کوی حسین تو دارم پیامی
که برده است هوش از سر هوشیاران

لبش خشک و تن غرقۀ لجۀ خون
سرش روی نی رهبر رهسپاران

پس از زخم های فراوان کاری
نگویم چه کردند آن نابکاران

به پیرامنش نونهالان نامی
چگویم ز جانان و آن جان نثاران

گر از بانوان نبوت بگویم
دل سنگ گرید بر آن داغداران

ز بیداد گردون دل بانوان خون
چه رفتند در محفل میگساران

گر از سختی ما بخواهی نشانه
بود شانۀ من یکی از هزاران

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}