شمارهٔ ۷

غزلیات

مهر تو رسانده بماه مرا
وز چه بذروۀ جاه مرا

افسوس که طالع تیرۀ من
بنشاند به خاک سیاه مرا

جز خرقۀ فقر و فنا نبود
تشریف عنایت شاه مرا

عمری بدرش بردیم پناه
نگرفت دمی به پناه مرا

در رهگذرش چون خاک شدم
بگذشت و نکرد نگاه مرا

چون گرد دویدم در عقبش
بگذشت و گذاشت براه مرا

سوزانده مرا چندانکه نماند
جز شعلۀ ناله و آه مرا

من سوختۀ تو و مفتقرم
دیگر مستان بگناه مرا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}