شمارهٔ ۱۲۱

غزلیات

دمی با تو بودن که جان جهانی
بود خوشتر از یک جهان زندگانی

بکن جلوه ای شاهد عالم آرا
که چون شمع دارم سر سرفشانی

ز طور تو هیهات اگر پا بگیرم
نیندیشم از پاسخ «لن ترانی»

چه پروانه پروا ندارم ز آتش
بود نیستی هستی جاودانی

تو ای خضر رهبر دلیل رهم شو
که زین وادی هولناکم رهانی

بسی دورم از شاهراه طریقت
ز کوی حقیقت ندیدم نشانی

چه باشد که افتاده ای را به همت
بسر حد اقلیم عزت رسانی

خرابم کن از بادۀ عشق چندان
که آسوده گردم ز دنیای فانی

دل مفتقر در هوای تو خون شد
بیا تا که باقی بود نیمه جانی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}