شمارهٔ ۱۲۶

غزلیات

دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی
چه کنم چون نبود دادگر دادرسی

بخت آشفته نخفته است که گردد بیدار
مرده هرگز نشود زنده به بانگ جرسی

طبع، افسرده و دل مرده و تن آزرده
بار الها برسانم به مسیحانفسی

ای به بازیچه ز اقلیم حقیقت شده دور
جهد کن تا که به مردان طریقت برسی

مرغ گلزار بهشتی تو، بزن بال و پری
تا به کی شیفتهٔ دانه و آب و قفسی

طوطی عالم اسراری و شیرین‌گفتار
حیف باشد که تو با زاغ و زغن هم‌نفسی

تا به کی سر به گریبان طبیعت داری
چند در دامنۀ دام هوا و هوسی

مفتقر سایۀ سلطان هما را بطلب
ورنه در مرحلهٔ عشق کم از خرمگسی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}