فایز
شمارهٔ ۱۲۷
دوبیتیها
دو زلف یار عنبر می تراود
جبینش نور اظهر می تراود
مگر فایز لبش را نام بردی
که از لبهات شکر می تراود؟
فایز
دوبیتیها
دو زلف یار عنبر می تراود
جبینش نور اظهر می تراود
مگر فایز لبش را نام بردی
که از لبهات شکر می تراود؟
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}