فایز
شمارهٔ ۱۶۴
دوبیتیها
شب آمد تا شب وصل آردم یاد
دهد خاک وجودم جمله بر باد
یقین می سوخت فایز ز آتش خشم
نمی کردش گر آب دیده امداد
فایز
دوبیتیها
شب آمد تا شب وصل آردم یاد
دهد خاک وجودم جمله بر باد
یقین می سوخت فایز ز آتش خشم
نمی کردش گر آب دیده امداد
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}