فایز
شمارهٔ ۱۶۸
دوبیتیها
بتا بیهوده منما گریه بسیار
بمیرم تا نبینم گریه ات یار
امیدم بود جانا بعد فایز
بگریی تا قیامت بر من زار
فایز
دوبیتیها
بتا بیهوده منما گریه بسیار
بمیرم تا نبینم گریه ات یار
امیدم بود جانا بعد فایز
بگریی تا قیامت بر من زار
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}