فایز
شمارهٔ ۲۰۵
دوبیتیها
فراق روی تو ای لاله رخسار
برد گاهی به چینم گه به فرخار
به یک جا چشم و فایز یک طرف زلف
میان ترک و هندویم گرفتار
فایز
دوبیتیها
فراق روی تو ای لاله رخسار
برد گاهی به چینم گه به فرخار
به یک جا چشم و فایز یک طرف زلف
میان ترک و هندویم گرفتار
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}